เปลี่ยนแปลงก่อนเปลี่ยนแปลง

จริงอยู่ ทีการเปลี่ยนแปลงมีทุกวัน  สายน้ำไหลลงสู่ทะเล หนังกำพร้าลอกเป็นขี้ไคล อารมณ์คนขึ้นลงไม่ว่างเว้น เราไม่มีวันห้ามกฎของการเปลี่ยนแปลงได้ แต่หากรู้เท่าทันเราก็สามารถจะเปลี่ยนแปลงก่อน เพื่อให้อยู่รอดกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นได้

แก่ให้มีคุณภาพกับคำถามเพื่อความอยู่รอด

เทคโนโลยีไปเร็ว มนุษย์ส่งไม้รุ่นต่อรุ่น ยุคสู่ยุค แต่รถไฟขบวนเทคโนโลยีนี้มันเร่งความเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ คนปรับไม่ทันก็ตกตายไปกลางทาง คนที่อยู่บนรถไฟก็ต่างตั้งคำถามว่า “กูจะอยู่บนรถไฟขบวนนี้ไปได้อย่างไรวะ ?”

เรื่องเดิม แต่มองใหม่

บางครั้งเราอาจทอดเวลายาวๆ ไปกับเรื่องเดิมๆ ความรู้สึกเดิมๆ ความคาดหวังเดิมๆ จนสุดท้ายอาการเบื่อๆเซ็งๆกลับมาเยี่ยมเยือนอีกรอบ กลายเป็นความเบื่อมันพอกหนา ตีบตัน หาทางออกไม่ได้ทั้งๆทางออกมันก็มีนะ ข้อความสั้นๆนี้จะเสนอแนะบางอย่างที่จะพ้นสภาพเหล่านี้ไปได้

จับโปรเกมอนแล้วอย่าลืมจับจิตให้เท่าทัน

วันก่อนตกใจเด็กวิ่งตัดหน้า อีกนิดเดียวก็จะชนผมหน้าหงาย สักหน่อยก็กรูกันไป ณ. จุดหนึ่งที่ผมมองไปก็เห็นแต่ความว่างเปล่า แต่เด็กๆเหล่านั้นกลับมองเห็นบางอย่างผ่านหน้าจอมือถือ อ๋อ….เขากำลังจะจับโปเกมอนกัน ผมดึงมือถืออกมาจากระเป๋ากางเกง พร้อมๆกับความคิดที่พุดขึ้นมากั้นกลาง จะเล่นต่อหรือจะลบออกดีวะ ?…..

ผู้นำแบบไหนที่เราอยากเป็นกับ The 33

ผู้นำมีหลายแบบ หลายคนถูกเรียกว่าผู้นำ แต่ไร้ซึ่งภาวะผู้นำ บางคนดูไม่เหมือนผู้นำ แต่เมื่อสถานการณ์คับขันเขากลับลุกขึ้นมาพร้อมแก้ปัญหาก่อนใคร ผมได้เรียนเรื่องเรื่องราวของผู้นำไปกับ ภาพยนตร์เรื่อง The 33 มันยอดเยี่ยมมากครับ

แรงเหวี่ยงแห่งความสำเร็จ

เริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ จุดน้อยๆ เรามองเห็นไหมว่าภาพใหญ่แห่งความสำเร็จมันอยู่ตรงนั้น ถ้าเราเริ่ม นั้นหมายถึงเรากำลังเหวี่ยงไปสู่จุดที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ คล้ายกันกับปรากฎการณ์ Domino Chain Reaction

กล้าที่จะก้าวผ่านไปสู่ความงดงามของชีวิตกับ Sing Street

อิ่ม ฟิน และงดงาม ยิ้มเล็กๆกริ่มๆยามเมื่อหนังจบ ไม่น่าเชื่อว่าปาฏิหารย์ที่มาจากแรงบันดาลใจและ passion มันจะทำให้เด็กหนุ่มคนหนึ่งเติบโตจนหลุดพ้นไปสู่สิ่งที่ดีกว่า

สิ่งที่น่ากลัวคือเรากำลังสูญเสียความสามารถในการเรียนรู้

สิ่งหนึ่งที่ผมกลัวมากเป็นลำดับต้นๆ คือ ตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วรู้สึกว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรให้เราได้เรียนรู้อีกแล้ว มันน่าขำตรงที่ว่าเวลานั้นเรากำลังโดนความโง่เหง้าของตัวเองสับขาหลอกเราอยู่

เรากำลังกินความเชื่อและศรัทธา

ร่างกายยึดโยงด้วยโครงร่าง แต่ภายใต้ที่คอยสั่งการ คือ จิตอันยิ่งใหญ่ เราไปข้างหน้าหรือถอยหลังด้วยจิตสำนึก เราเลือกที่จะดื่มน้ำบ่อเดียวกัน แต่สิ่งที่เห็นคือคนหนึ่งมีพลังไฟลุกโชน แต่อีกคนกลับห่อเหี่ยวสิ้นแรงจะไปต่อ เรากำลังดื่มน้ำบ่อนั้นด้วยสิ่งใด ?